PERFORMANS TENİSİ
Tenis günümüzde, dünyada, bayan – erkek 150 milyondan fazla insanın oynadığı bir spor, bir oyundur. Tek bir vuruşun bile 3-4 değişik şekli vardır. Bu nedenle zor öğrenilen ve zor usta olunan karmaşık bir spordur. Bu sporda ustadan çırağa iş aktarma olamayacağı gibi, iyi oynuyorum ben de öğretebilirim denilemez. Tenis bilim, teknoloji ve de ciddi bilimsel bir eğitim olmadan gelişemez. Tenis ve tenis ile ilgili her şey, dünyada ve özellikle gelişmiş ülkelerde federasyon, spor bilim adamları ve antrenör birlikleri tarafından planlanır. Kulüpler de bu çizgi üzerinden eğitimlerini gerçekleştirirler.Tenisin bilimsel olarak kabul edilip incelenmesi ve de bu yöndeki derinlemesine çalışmalar sonucunda tenis gelişmiş ülkelerde en 9 üst seviyelere çıkmıştır. Bu sayede ülkeler tenis ekollerini oluşturmuşlardır. Başarılı tenis oynamak özel yetenekler, özellikler ve maharetler gerektirir. Antrenman içinde kazanmak veya tamamlamak için tüm bunların maç içindeki gereksinimlerinin, amaçlarının ne olduğunu çok iyi analiz ederek yapmak gerekir. Bu gereksinmeler sık sık tekrarlanan ve belirli yönlerden birbirine benzeyen oyun durumlarını içerir (www.beyazspor.org/bilimsel tenis, 2006). Tenis sporunda bir sporcuyu üst düzeyde performansa eriştirmek için öncelikle teknik ve taktik anlayış ön planda tutulmakta, ancak psikolojik, fizyolojik faktörlerin yanı sıra yapısal faktörlerde (bedensel ve kondisyonel performans) yavaş yavaş göz önüne alınmakta olup, yine de tam olarak yeterli olmamaktadır (Tarhan, 2004). Tenis sporunda antrenman periyotlamaları ve yapılan antrenman çalışmaları sürekli değişmektedir. Dolayısıyla öğretim metotlarında sürekli değişiklik ve iyileştirmeler yapılmalıdır. Herhangi bir spor dalında sporcunun yetiştirilmesi uzun dönem çalışma gerektirir, tenis ise geç uzmanlaşma olan bir spor dalı olup, öğreticinin mutlak öğretmesi gerekli birçok alt beceri kümeleri vardır. Teniste üst düzey becerilere ulaşmak, onlara temel teşkil edecek birçok alt çalışmayı gerektirmektedir (dayanıklılık, sürat vb.) (Unierzyski, 2003). Top ile oynanan diğer spor türlerinde (masa tenisi hariç) belirli bir hedefe yöneltilmek istenen top ile sporcunun ilgili uzuvları (el,ayak,kafa) arasında bir araç yoktur. Örneğin, futbolda top vücuda doğrudan doğruya temas ettiği için ona hakim olmak kolaydır. Halbuki tenis sporunda sporcunun uzvuyla (eli ile) top arasında oldukça ağır bir araç (raket) vardır. Bir tenisçinin sadece ileri, geri, sağa, sola koşması, servis atması, bütün gücü ile topa vurması ve bu arada raketide büyük bir ustalıkla ve hassasiyetle kullanması gerekmektedir. Bir saniye gibi kısa bir sürede birçok şeyi düşünüp bunları yerine getirebilmek için bir tenisçinin hassasiyete, sinir hakimiyetine ve reflekse ihtiyacı olmaktadır. Bunlar tenis sporunun, spor dalları içerisinde, en fazla uğraşı, çalışmayı ve eğitimi gerektiren bir spor dalı olduğunu belirtmektedir (Çalış, 2004). 10 Oyuncular servis ve vole uzmanları, dip çizgi oyuncuları ya da komple (tüm oyun durumlarına adapte olabilen ) oyuncular olarak kategorilere ayrılabilirler. Servis ve vole hızlı yüzeylerde en etkin silahlardır. Hızlı ve sert bir servisin ardından fileye çıkarak sayıya dönüşecek bir vole vurmak için beklenir. Dip çizgi oyuncuları, yavaş yüzeylerde daha rahattırlar. Yerini bulan, uzun ve sert vurularla sürüp giden bir mücadele sonucunda rakibi yenebilirler. Yavaş kortta hemen sayı kazanmak zor olduğundan başlıca silahlar rakibin hata yapmasını beklerken sabırlı olmaktır. Tenisle ilgili tüm becerilere sahip oyuncular ise, bu ikisini birleştirebilen, herhangi bir zemine hemen uyum sağlayan ve karşısındakinin zayıflıklarını görüp ona göre oynayabilen oyunculardır. En önemli taktik, sayıya giden bir vuruş yapabilmek için kortta boş alan yaratabilmektir (Wade ,1984). Her becerinin mutlaka öğretilmesi gereken hassas dönemler vardır (Koordinasyon, zihinsel gelişim, taktik çalışmalar, vb.). Bu dönemler kaçırılmamalıdır. Öğreticilerin, uzun vadede oyunculara sağlam bir temel oluşturmak ve oyuncuları tüm yönüyle bütün olarak yetiştirmek gibi sorumluluğu vardır. Yarışmalar genç oyuncularda, onların gelişim ve antrenmanlarını destekleyici olmalı, sonuca odaklı olmamalıdır. Oyuncuların geniş çapta becerileri öğrenmeleri için zamana ihtiyaç vardır. Dolayısıyla çalışmalar mutlaka planlanmalıdır. Antrenör komut vermekten daha çok kılavuzluk yapmalıdır. Öğretimde başarı için: kişiselliğe, kanun ve kurallara uymak gerektirmektedir (Unierzyski, 2003).
Yorum Ekle